Doświadczenia traumatyczne mogą wpływać na poczucie bezpieczeństwa, relacje, emocje i sposób reagowania długo po zakończeniu samego wydarzenia. Praca terapeutyczna koncentruje się na ograniczeniu wpływu tych doświadczeń na obecne funkcjonowanie i stopniowym odzyskiwaniu poczucia bezpieczeństwa.
PTSD to zaburzenie, które może rozwinąć się po doświadczeniu zagrażającego życiu lub bezpieczeństwu wydarzenia i objawia się m.in. natrętnymi wspomnieniami, unikaniem i stałym poczuciem zagrożenia. W psychoterapii traumatyczne doświadczenie można przetworzyć bezpiecznie i w tempie, które jest dla Ciebie do udźwignięcia.
Doświadczenie przemocy – fizycznej, psychicznej lub ekonomicznej – zaburza poczucie bezpieczeństwa i zaufania, często pozostawiając skutki długo po zakończeniu sytuacji przemocowej. Odzyskanie poczucia sprawczości i bezpieczeństwa jest możliwe, nawet jeśli od tych wydarzeń minęło dużo czasu.
Doświadczenie nadużycia seksualnego może wpływać na poczucie bezpieczeństwa, zaufania i bliskości długo po samym zdarzeniu, niezależnie od tego, kiedy do niego doszło. Do pracy nad nim można wrócić w każdym momencie życia – we własnym tempie i bez oceniania.
Doświadczenie napaści – fizycznej lub z użyciem zagrożenia – może pozostawić długotrwałe poczucie zagrożenia, czujności i utraty kontroli, nawet gdy bezpośrednie niebezpieczeństwo minęło. Przy wsparciu terapeuty można z czasem na nowo poczuć się bezpiecznie w codziennych sytuacjach.
Doświadczenie próby samobójczej – własnej lub osoby bliskiej – to głęboki wstrząs, który wymaga czasu, bezpieczeństwa i profesjonalnego wsparcia, by go przetworzyć. W terapii można przyjrzeć się temu, co doprowadziło do kryzysu, i wspólnie opracować plan bezpieczeństwa na przyszłość.
Trauma poporodowa pojawia się, gdy poród był przeżywany jako zagrażający lub przytłaczający, i może objawiać się natrętnymi wspomnieniami, lękiem oraz unikaniem tematu porodu. To doświadczenie można bezpiecznie przetworzyć w psychoterapii, także wiele miesięcy po porodzie.
Doświadczenie wypadku – komunikacyjnego lub innego – może pozostawić nie tylko fizyczne, ale i psychiczne skutki, w tym lęk związany z okolicznościami zdarzenia. Terapia skupia się na przetworzeniu wspomnień wypadku i zmniejszeniu związanego z nim lęku.
Śmierć dziecka to jedna z najbardziej przytłaczających strat, jakich może doświadczyć rodzic, wpływająca głęboko na emocje, relację z partnerem i poczucie sensu. W terapii można przechodzić przez żałobę we własnym tempie, bez presji „powrotu do normy”.
