Obszar obejmuje zaburzenia odżywiania oraz trudności związane z jedzeniem, obrazem własnego ciała i kontrolą masy ciała. Problemy te wpływają zarówno na zdrowie psychiczne, jak i fizyczne i często wymagają współpracy kilku specjalistów.
Anoreksja to zaburzenie odżywiania polegające na silnym ograniczaniu jedzenia i dążeniu do niskiej masy ciała, mimo realnego zagrożenia dla zdrowia. Im wcześniej podjęte leczenie, tym większa szansa na odbudowę zdrowej relacji z jedzeniem i własnym ciałem.
Bulimia to zaburzenie odżywiania charakteryzujące się epizodami napadowego objadania się, po których następują zachowania kompensacyjne, np. wymioty czy nadmierne ćwiczenia. Ten cykl można przerwać, ucząc się innych sposobów radzenia sobie z emocjami związanymi z jedzeniem.
Napadowe objadanie się to nawracające epizody spożywania dużych ilości jedzenia z poczuciem utraty kontroli, bez zachowań kompensacyjnych charakterystycznych dla bulimii. Objadanie się często pełni funkcję emocjonalną – gdy ją rozpoznasz, łatwiej znaleźć inne sposoby radzenia sobie z napięciem.
Kompulsywne jedzenie to odruchowe sięganie po jedzenie w odpowiedzi na emocje, a nie na głód fizyczny, które z czasem staje się głównym sposobem radzenia sobie z napięciem. Pierwszym krokiem jest nauczenie się odróżniania głodu emocjonalnego od fizycznego.
Restrykcyjne podejście do jedzenia to sztywna kontrola nad tym, co, kiedy i ile się je, wykraczająca poza zdrowe odżywianie i wpływająca na codzienne funkcjonowanie oraz relacje. Za potrzebą tak ścisłej kontroli zwykle stoi coś więcej niż troska o zdrowie – i nad tym pracuje się w psychoterapii.
Trudności z obrazem własnego ciała to uporczywie krytyczny, zniekształcony sposób postrzegania własnego wyglądu, który wpływa na samoocenę, relacje i codzienne wybory. Celem terapii jest bardziej realistyczny i życzliwy stosunek do własnego ciała.
Zmiana nawyków żywieniowych bywa trudna, gdy dotychczasowy sposób jedzenia pełni funkcję radzenia sobie z emocjami, a nie tylko zaspokajania głodu. Trwałe zmiany są możliwe, gdy oprócz diety uwzględni się emocjonalną rolę jedzenia – często we współpracy psychologa z dietetykiem.
